της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ
http://afroditealsalech.blogspot.com/
συνεργάτης του  περιοδικού Διαβατήριο ( http://diavatirio.net )

Με αφορμή την πρωτοβουλία του Αναπληρωτή Υπουργού Εσωτερικών
κ. Μαρκογιαννάκη για τη σύσταση ενός νέου οργανισμού αντιμετώπισης των προβλημάτων αστυνόμευσης της Αθήνας, ο οποίος μεταξύ άλλων, σκοπεύει να αντιμετωπίσει το ζήτημα των συνθηκών διαβίωσης των μεταναστών και προσφύγων στο κέντρο της Αθήνας, καθώς και του Δήμαρχου κ. Κακλαμάνη για την «απολύμανση» της περιοχής του ιστορικού κέντρου, θα ήθελα να τονίσω τη σημασία της συνεργασίας των φορέων της Πολιτείας με κοινότητες μεταναστών και προσφύγων. Δεν πρωτοτυπώ βέβαια με την πρόταση αυτή καθώς όχι μόνο αποτελεί συνήθης πρακτική των Δυτικών κρατών και επίμονη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα λειτουργούν αρκετές κοινότητες-αναγνωρισμένα σωματεία μεταναστών και προσφύγων. Μια από αυτές, επί παραδείγματι, είναι η κοινότητα «Σύνδεσμος Σουδανών Προσφύγων».
Η Κοινότητα αυτή είναι ενεργή από το 2005 και απαρτίζεται από 150 μέλη προερχόμενα  από το Νταρφούρ. Σημειώνουμε ότι, σύμφωνα με τον ΟΗΕ,  η πενταετής σύγκρουση στα εδάφη του Νταρφούρ (περιοχή του Σουδάν) με τις παρακρατικές οργανώσεις του Χαρτούμ (πρωτεύουσα του Σουδάν) έχει αφήσει 300.000 νεκρούς και περισσότερους από 2.7 εκατομμύρια πρόσφυγες. Το δε Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, πρόσφατα καταδίκασε τον πρόεδρο του Σουδάν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας όσον αφορά το ζήτημα του Νταρφούρ.

Ο «Σύνδεσμος Σουδανών Προσφύγων» έχει  κατά καιρούς συνεργαστεί με το Συνήγορο του Πολίτη , την Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες, τη Διεθνή Αμνηστία, δημοσιογράφους, ΜΚΟ, κ.α. Έχει συμμετάσχει σε σεμινάρια και εκδηλώσεις, έχει διοργανώσει σεμινάρια νομικής ενημέρωσης των μελών όσον αφορά το προσφυγικό καθεστώς κ.α.

Στην κοινότητα αυτή βρίσκουν δωρεάν φαγητό, εν είδει συσιτίου, πάνω από 70 άνθρωποι την ημέρα, μέλη της κοινότητας- θύματα  trafficking, άγαμες μητέρες, ανήλικα παιδιά, θύματα βασανισμών στην χώρα καταγωγής τους, κ.α.. Άνθρωποι που εμείς ως κράτος δεν έχουμε φροντίσει να προστατεύσουμε ως οφείλουμε σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία αλλά και τις διεθνείς συνθήκες. Ο δε γραμματέας της Κοινότητας, ο κ. Άνταμ Ζιάντ, δίνει καθημερινά μάχες ώστε να προστατεύσει τους συνανθρώπους του από τα ναρκωτικά και κάθε άλλου είδους παραβατική συμπεριφορά, στην οποία βέβαια τους ωθεί η Πολιτεία από την στιγμή που όχι μόνο δεν τους αναγνωρίζει το καθεστώς του πρόσφυγα αλλά ούτε τους επιτρέπει εκ των πραγμάτων να προβούν σε κατάθεση αιτήματος ασύλου, και επομένως δεν τους δίνει το δικαίωμα να επιβιώσουν με νόμιμο τρόπο. Έχει ενδιαφέρον ότι στο καταστατικό του «Συνδέσμου Σουδανών Προσφύγων» , μεταξύ άλλων, προβλέπεται η διαγραφή μέλους από την κοινότητα σε περίπτωση που ενεργήσει κατά τρόπο που προσβάλλει το κύρος της κοινότητας ή αμαυρώσει την εικόνα του Σουδάν.

Συνεπώς η κοινότητα αυτή όπως και κάθε άλλη μπορεί να συμβάλλει καταλυτικά στην αντιμετώπιση  του ζητήματος των συνθηκών διαβίωσης των μεταναστών και προσφύγων στο κέντρο της Αθήνας.
Βέβαια για να συμβεί βέβαια αυτό θα πρέπει να αλλάξουν εκ βαθέων οι αντιλήψεις και οι πρακτικές της Πολιτείας όσον αφορά στο ζήτημα των κοινοτήτων.

Το επισημαίνουμε αυτό διότι η έδρα της προαναφερθείσα κοινότητα από τον Ιούλιο του 2008 επανειλημμένα σφραγίζεται με πρωτοβουλία είτε του Δήμου Αθηνών, είτε της Νομαρχίας Αθηνών, είτε του Α/Τ Ομονοίας- η μία Αρχή επιρρίπτει τις ευθύνες στην άλλη και επομένως δεν έχει καταστεί εφικτό να μάθουμε ποιος είχε την λαμπρή ιδέα να σφραγίσει μια κοινότητα προσφύγων από το Νταρφούρ- με την δικαιολογία ότι πρόκειται για αναψυκτήριο που λειτουργεί δίχως άδεια, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για αναγνωρισμένη κοινότητα με απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου και η έδρα αυτής αναγράφεται ρητά στο μισθωτήριο. Η σφράγιση του «Συνδέσμου Σουδανών Προσφύγων» αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα της παντελής άγνοιας της Πολιτείας όσον αφορά στην συμβολή των κοινοτήτων στο μεταναστευτικό/ προσφυγικό ζήτημα.

Είναι κοινός τόπος ότι σε όλες τις πολιτισμένες χώρες της Δύσης ενθαρρύνεται η αυτό-οργάνωση μεταναστών και προσφύγων ενώ η τοπική αυτοδιοίκηση παρέχει χώρους στέγασης των κοινοτήτων.
Η πολιτεία θα έπρεπε να προστατεύει και να υποστηρίζει οικονομικά τις κοινότητες διότι στην πραγματικότητα αναπληρώνουν, στο μέτρο του εφικτού, το έλλειμμα της πολιτείας και την ανυπαρξία κυβερνητικής πολιτικής για το άσυλο και τους πρόσφυγες. Εάν δεν μπορεί να κάνει αυτό, τουλάχιστον ας μην τις σφραγίζει. Προτείνουμε, συνεπώς, στους κ.κ. Μαρκογιαννάκη και Κακλαμάνη να επιληφθούν του θέματος αποσφραγίζοντας αφενός τον «Σύνδεσμο Σουδανών Προσφύγων», και αφετέρου καλώντας τις κοινότητες σε συνεργασία ώστε από κοινού να αντιμετωπιστεί το ζήτημα των προσφύγων/μεταναστών του κέντρου της Αθήνας.

Ο «Σύνδεσμος Σουδανών Προσφύγων» όπως και κάθε άλλη κοινότητα μεταναστών και προσφύγων δεν αποτελεί μέρος του προβλήματος αλλά βασικός παράγοντας της λύσης του προβλήματος.

ΥΣ. Πληροφορούμαι πως ύστερα από ποικίλες πιέσεις, ενδέχεται ο Δήμος να αποσφραγίσει την κοινότητα, υπό τον όρο ότι δεν θα παρασκευάζουν μήτε θα προσφέρουν φαγητό. Όπως αντιλαμβάνεστε αυτό λειτουργεί εις βάρος της χώρας, αν μη τι άλλο. Όταν κάποιος πεινάει, θα καταφύγει σε οποιονδήποτε τρόπο για να βρει φαγητό. Εάν δεν βρει φαγητό στην κοινότητα, θα καταφύγει σε παραβατικές συμπεριφορές. Εκτός εάν ο Δήμος Αθηνών αναλάβει να στέλνει 70 μερίδες φαγητό δύο φορές την ημέρα στην κοινότητα. Αυτό θα ήταν μια κάποια λύση.