του Ζαχαρία Ζούπη
Δημοτικού Συμβούλου Κερατσινίου
Γενικού Γραμματέα Νομαρχίας Δυτικής Αττικής
Πολιτικός Αναλυτής
zznada@otenet.gr, zzoupis@yahoo.gr

ΕΙΚΟΝΑ ΠΡΩΤΗ: Ο Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου γυρνάει όλο τον πλανήτη, συναντιέται με Μέρκελ, Σαρκοζί και Ομπάμα μέσα σε πέντε μέρες, δημιουργεί μια μεγάλη διεθνή κινητικότητα και βάζει στην ατζέντα των “μεγάλων” την ανάγκη να βρεθούν τρόποι αντιμετώπισης των κερδοσκοπικών κυκλωμάτων. Κάνει εμφανή μετά από καιρό τον ρόλο της Ελλάδας, τον σοβαρό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει και απ’ ότι φαίνεται σώζει την πατρίδα. Ο κίνδυνος να μην υπάρξει δανεισμός (με ότι αυτό σημαίνει) απομακρύνεται. Όλα δείχνουν - αυτή την στιγμή τουλάχιστον - ότι και  αναγκαίος δανεισμός θα υπάρξει, αλλά και χαμηλότερο επιτόκιο με ότι αυτό σημαίνει για την παραπέρα χρέωση της χώρας. Οι μισθοί του Μαΐου θα δοθούν, ενώ η πλειοψηφία των πολιτών δεν έχει αντιληφθεί ακόμα, ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορεί να έπαιρναν ομόλογο αντί για μισθό. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια.

Τις ίδιες μέρες ο Γενικός Γραμματέας της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ Χρήστος Παπουτσής δίνει ρεσιτάλ “σοσιαλιστικής” πολιτικής. Με αμετροέπεια και πρωτοφανή σκληρότητα κατηγορεί τον Υφυπουργό Οικονομικών ότι δεν έχει καταλάβει ποιανής Κυβέρνησης είναι Υπουργός! Προφανώς ο ίδιος δεν έχει καταλάβει ότι δεν είναι βουλευτής της αντιπολίτευσης, αλλά ούτε και απλός βουλευτής. Έχει θεσμικό ρόλο που πρέπει - έτσι υποτίθεται - να φέρει σαν αποτέλεσμα την συγκροτημένη παρουσία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ και όχι την διάλυση. Έχει αναλάβει αυτόν τον ρόλο και όχι του επικεφαλής ομάδας βουλευτών. Αλήθεια: Αν απαντούσε με αντίστοιχο επιεικώς απαράδεκτο ύφος ο Υφυπουργός τι θα συνέβαινε; Αν σηκώνονταν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του έλεγαν ότι δεν έχει καταλάβει ποιου Κόμματος είναι Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος, τι θα συνέβαινε; Αν του υπενθύμιζαν ότι είχε διατελέσει Υπουργός και οι επιλογές του δεν ήταν και τόσο “αριστερές”, τι θα έλεγε;

ΕΙΚΟΝΑ ΔΕΥΤΕΡΗ: Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων του MEGA και προαναγγέλλεται ότι η έρευνα της GPO που θα παρουσιαστεί το βράδυ δείχνει ανατροπή του πολιτικού σκηνικού! Τρομερό και μόνο να το ακούς. Μα τι να συμβαίνει άραγε; Ευτυχώς που η εκπομπή που γίνεται η παρουσίαση δεν αργεί και πολύ, ούτε καν τέσσερις ώρες και εκεί ψάχνουν να βρουν όλοι την “ανατροπή”. Βλέπουν όμως το ΠΑΣΟΚ να προηγείται 10,5% (!) της Ν.Δ., η Ν.Δ. να πέφτει κατακόρυφα10 μονάδες, ο ΣΥΡΙΖΑ να βρίσκεται στην ίδια ζώνη μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ να “τσιμπάνε” από μισή και μία μονάδα το καθένα.

Ασφαλώς πέφτει και το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα σημαντικά. Υπάρχει όμως κανείς που δεν περιμένει πτώση μετά τα μέτρα που εξήγγειλε; Η διαφορά είναι ότι οι διαρροές του μετατοπίζονται στην ζώνη της απροσδιόριστης ψήφου, κάτι λογικό τρία χρόνια πριν τις επόμενες εκλογές. Η είδηση προκύπτει από το ότι τμήμα των διαρροών της Ν.Δ. οδεύει ολοταχώς προς το ΛΑΟΣ. Η είδηση προκύπτει από την στασιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Η είδηση βέβαια προκύπτει και από την έκταση της λογικής αντίθεσης στα μέτρα, από την ψευδαίσθηση ότι ίσως να μην είναι και τόσο άσχημη η κατάσταση, αλλά και την σχετικά μεγαλύτερη αισιοδοξία ότι η χώρα τελικά δεν θα χρεοκοπήσει. Το 41% δηλώνει ότι υπάρχει κίνδυνος χρεοκοπίας της χώρας, όταν δύο μήνες πριν και σε αντίστοιχη έρευνα δήλωνε το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 50%. Προφανώς η διαρκής κινητικότητα του Πρωθυπουργού και του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης έχουν παίξει τον ρόλο τους.

Άρα είναι προφανές ότι υπάρχει δυσαρέσκεια για τα πρόσφατα μέτρα (θα ήταν παράλογο να μην υπάρχει). Υπάρχει μούδιασμα και αμηχανία όπως και ενστάσεις για την στάση της Κυβέρνησης και των Κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Όχι όμως και ανατροπή. Είπαμε, αλλά έχει και η διαφήμιση μιας εκπομπής ή μιας έρευνας τα όριά της.

ΕΙΚΟΝΑ ΤΡΙΤΗ: Ο Πρόεδρος της Ν.Δ. δηλώνει με περισσή ευκολία, ότι δεν απολογείται για κανένα. Αδειάζει εμφανώς τον Κώστα Καραμανλή, αλλά δεν καταλαβαίνει ότι οι πολίτες τέτοιες δηλώσεις τις “ακούνε βερεσέ”. Η Ν.Δ. είχε την τύχη να κυβερνήσει σε “ευτυχισμένες” μέρες. Η χώρα είχε μπει στην ΟΝΕ, οι ρυθμοί ανάπτυξης κινούνταν στο 4% και μόλις ανέλαβε, όλα ήταν έτοιμα να γίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Κατόρθωσε όμως το ακατόρθωτο.

Μέσα σε πέντε χρόνια αύξησε τις καταναλωτικές δαπάνες του Κράτους κατά….. 30 δις ευρώ! Το χρέος έφτασε στο 120% του ΑΕΠ. Βαρεθήκαμε να ακούμε για σκάνδαλα. Ποτέ στην Ιστορία του Ελληνικού Κράτους δεν υπήρξε τέτοιο οικονομικό ξεχαρβάλωμα σε τόσο μικρό σχετικά οικονομικό διάστημα. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η διάχυτη οργή των πολιτών, όπως και αυτό που το ακούμε παντού: “Κάποιοι να τιμωρηθούν”, “Κάποιοι να μπουν φυλακή”. Ο καθένας καταλαβαίνει ποιους εννοούν οι πολίτες. Ο κ. Α. Σαμαράς δεν το καταλαβαίνει ή πιστεύει ότι εμφανιζόμενος ως τέκνον παρθενογένεσης θα τα καταφέρει; Τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων τον διαψεύδουν. Η δήθεν “σκληρή γραμμή” σε συνδυασμό με την προκλητική αμνησία στελεχών του οδηγούν την Ν.Δ. σε αδιέξοδα. Όπως και να το κάνουμε, που και που χρειάζεται και λίγο σεμνότητα και αυτοκριτική στην πολιτική.

Η γραμμή “φταίει και το ΠΑΣΟΚ” μπορεί να αγγίζει τα πιστεύω μιας πλειοψηφίας, δεν αθωώνει όμως τα ηγετικά στελέχη της Ν.Δ. και πριν απ’ όλα τον εξαφανισμένο πρώην Πρωθυπουργό. Στο κάτω κάτω της γραφής σε τρεις περιπτώσεις την τελευταία εικοσαετία που μειώθηκε το έλλειμμα της χώρας, υπήρχαν Κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ στο τιμόνι της χώρας. Αναφερόμαστε στο 1994, στο 1998 και το 2002. Όχι ότι το ΠΑΣΟΚ είναι άμοιρο ευθυνών για το μεταπολιτευτικό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας που οδήγησε το χρέος από 25% ενός μικρού Α.Ε.Π. το 1980 στο 120% σήμερα, που δημιούργησε ένα υπερδιογκωμένο και άσωτο Κράτος κ.λπ. κ.λπ. Δεν μπορούν όμως όλα να ισοπεδώνονται.

Τρεις εικόνες χαρακτηριστικές της ανώμαλης κατάστασης που βρίσκεται η χώρα, της ανωριμότητας του πολιτικού συστήματος, των παιγνίων που παίζονται, των πιθανών ανακατατάξεων που έρχονται. Το σίγουρο είναι ένα. Η χώρα την τελευταία περίοδο φαίνεται να πήρε μια βαθιά ανάσα. Η Κυβέρνηση βέβαια έχει δρόμο μπροστά της. Πρέπει να δείξει ότι είναι αποτελεσματική και δίκαιη. Πρέπει να κυνηγήσει μέχρις εσχάτων όσους εκατοντάδες χιλιάδες φοροδιαφεύγουν κλέβοντας όλους μας και την χώρα. Οφείλει να τιμωρήσει παραδειγματικά κάποιους απ’ αυτούς. Έχει χρέος να διαψεύσει στην πράξη όσους προαναγγέλλουν μέτρα στον ιδιωτικό τομέα. Είναι ανάγκη να απονείμει τουλάχιστον πολιτικές ευθύνες σ’ όσους οδήγησαν την χώρα εδώ που βρίσκεται. Έτσι κι αλλιώς το στοίχημα είναι δικό της. Η Ν.Δ. ζει σ’ άλλο πλανήτη και η Αριστερά ελπίζει σε όξυνση της κρίσης του Καπιταλισμού ίσως για να γίνει “λαϊκή επανάσταση” και να οικοδομηθεί “λαϊκή οικονομία” αλλά Ουκρανία. Εν ολίγοις, από την πόλη έρχομαι …