Αναμφισβήτητα, η παρομοίωση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης με όσα ίσχυαν στην εποχή της «άγριας Δύσης», όπου δεν υπήρχαν κανόνες, πλην της ανακάλυψης του Χρυσού έναντι οποιουδήποτε τιμήματος και με κάθε μέσο, από τον Έλληνα Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου κατά την ομιλία του στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Ευρώπης, ήταν και παραστατική και επιτυχής.

Ο παραλληλισμός αυτός που έγινε με αφορμή των αδυσώπητη επίθετη του παγκόσμιου κερδοσκοπικού κεφαλαίου κατά της χώρας μας, με αφορμή τις υψηλές δανειακές της ανάγκες και το μεγάλο έλλειμμα, που κληροδότησε σε έξαρση η απελθούσα καταστρεπτική κυβέρνηση της Ν.Δ., αφορά όχι μόνο την δράση των ολίγων ισχυρών και της διεθνούς κερδοσκοπίας, που την κατονομάζει, αλλά και την «άθλια» πολιτική συμπεριφορά της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και των πολιτικών «ηγετών» της Ευρώπης. Γιατί δεν είναι μόνο οι δηλώσεις τους που επιδείνωσαν τα προβλήματα της χώρας, αλλά και η ακατανόητη πολιτική της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας, η οποία από τη μια πλευρά «καταδίκασε» την Ελλάδα με τις δηλώσεις του Προέδρου αυτής, Τρισέ, για τα μεγάλα ελλείμματα της, παραγνωρίζοντας ότι βρισκόμαστε σε γενική παγκόσμια καπιταλιστική ύφεση, και από την άλλη κυρίως διότι έχει εκχωρήσει τις δικές της αρμοδιότητες για την αξιολόγηση των οικονομιών και την αξιοπιστία των ομολόγων των κρατών της Ε.Ε. στους περίφημους διεθνείς «Οίκους», που δεν είναι τίποτα άλλο παρά το «εργαλείο» των κερδοσκόπων και των πολυεθνικών συμφερόντων.

Η πολιτική αυτή, όμως, καθίσταται «εγκληματική», αφού η επίθεση κατά της Ελλάδος οφείλεται στην στρατηγική κάποιων κατά του ευρώ (Αμερικανο-αγγλικός άξονας) πιέζοντας τον αδύναμο κρίκο αυτού, που είναι η χώρα μας σήμερα. Αύριο, όμως, οι επιθέσεις αυτές θα αφορούν όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο (Ισπανία, Ιταλία κ.λπ.), οπότε μακροπρόθεσμα τίθεται εν αμφιβάλω όλο το «οικοδόμημα» του ευρώ, που υποτίθεται στηρίζει η μη «δημοκρατικά» εκλεγμένη και μη ελεγχόμενη από λαϊκό έλεγχο γραφειοκρατία της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας.

Έτσι σήμερα τίθεται σε πλήρη αμφισβήτηση όλο το οικοδόμημα της Ε.Ε., το ευρώ και η έννοια της Ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, όταν μάλιστα στην Ελλάδα υπάρχει μια νέα κυβέρνηση, η οποία ρητώς αναγνωρίζει τις ευθύνες της χώρας και δεσμεύεται να εργασθεί για την αποκατάσταση της οικονομικής ισορροπίας, χωρίς όμως την δημιουργία περαιτέρω κοινωνικών ερειπίων, που θα επιφέρει μια τυχόν βαθιά οικονομική ύφεση, που βρίσκεται προ των πυλών.

Το διεθνές «πνίξιμο» μικρών χωρών, που βρίσκονται στη δίνη των ελλειμμάτων και του χρέους, εξαιτίας των στρεβλώσεων του περιφερειακού καπιταλισμού και της μεγάλης ύφεσης όλου του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος (η Μητρόπολη από Η.Π.Α. είναι η μακράν όλων περισσότερο χρεωμένη χώρα), είναι σε άμεση αντίθεση με το συμφέρον της Ευρώπης. Η στοιχειώδης αποτύπωση και εφαρμογή της κοινοτικής αλληλεγγύης επιβάλλει την χαλάρωση των άμεσων σκληρών απαιτήσεων, προκειμένου να αποφευχθεί η βύθιση στην ύφεση και να διατηρηθεί η ευρωπαϊκή συνοχή και κυρίως η συνοχή των ευρωπαϊκών κοινωνιών.

Γιατί ακόμα και οι χρυσοθήρες της άγριας Δύσης υποστήριζαν στη βάση του συμφέροντος τους, τους συνεργάτες τους όταν δέχονταν επίθεση.