του Γιάννη Κεμανίδη
gianke.blogspot.com

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός που οι καθαρίστριες των σχολείων πέτυχαν τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου και μία σχέση εξαρτημένης εργασίας από το δημόσιο. Αυτό ήλθε ως ώριμο συνδικαλιστικό αίτημα και αναγκαία πολιτική ρύθμιση του Ελληνικού δημοσίου έναντι εργαζομένων που για χρόνια ολόκληρα υπήρξαν αντικείμενο σκανδαλώδους εκμετάλλευσης.
Στην προσπάθειά τους αυτή οι καθαρίστριες είχαν κάνει και δικαστικές προσφυγές. Το πανελλαδικό συνδικαλιστικό τους όργανο έκανε κάποιες «συμφωνίες» με δικηγορικά γραφεία και συγκεκριμένα με το γραφείο του «Χρήστου Νικολουτσόπουλου και συνεργατών». Του γνωστού, από τα μέσα ενημέρωσης δικηγόρου, που εμφάνισε … «ψυχολογικά προβλήματα», προκειμένου να αποφύγει καταδίκες για την ανάμειξή του στη γνωστή υπόθεση Ζαχόπουλου - Mega chanel - Πρώτο θέμα». Οι «συμφωνία», λοιπόν, αυτή καταγράφεται ως ένα «πληρεξούσιο - εργολαβικό» με το οποίο οι Χρήστος Νικολουτσόπουλος, Δημήτρης Περπατάρης και Κατερίνα Θεοδωράτου αναλαμβάνουν «τη διεκδίκηση των πάσης φύσεως διαφορών αποδοχών λόγω αναγνώρισης της σύμβασης απασχόλησης στην καθαριότητα σχολείων ως σύμβασης εξαρτημένης εργασίας και αφετέρου την εργασιακή τακτοποίηση με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου», των καθαριστριών. Ως αμοιβή «συμφωνείται» «ποσοστό 20% από τα πάσης φύσεως  δώρα - επιδόματα που θα ωφεληθεί ο εντολέας και για τη μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου, το ποσό που αντιστοιχεί στις πλήρεις ακαθάριστες αποδοχές ενός μήνα» (!).
Δηλαδή, 13.000 καθαρίστριες σε όλη την Ελλάδα επί 1.000 ευρώ, ίσον 13.000.000 ευρώ για τον κύριο «εργατολόγο». Αδήλωτα, «μαύρα» τα περισσότερα από αυτά!
Τα ερωτήματα που γεννώνται από την υπόθεση αυτή δεν αφορούν μόνον τις καθαρίστριες, αλλά τους δικηγορικούς Συλλόγους, τη δικαιοσύνη και το υπουργείο οικονομικών. Αφορούν, επίσης, τα συνδικάτα και συγκεκριμένα τη ΓΕΣΕΕ, καθώς και όλους τους πολίτες που έχουν απαίτηση σ’ αυτή τη χώρα να ισχύει το Σύνταγμα και οι νόμοι:

• Η ρύθμιση της εργασιακής σχέσης των καθαριστριών με το ελληνικό δημόσιο δεν ήταν αποτέλεσμα κυβερνητικής βούλησης και απόφασης;
• Πόσο και πως συνέβαλε σ’ αυτό το γραφείο του «εργατολόγου»;
• Πόσο κοστολογείται αυτή η «υπηρεσία»;
• Είχαν γνώση της «συμφωνίας» ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών και η εφορεία;
• Γιατί η ΓΕΣΕΕ δεν «κάλυψε» τη συγκεκριμένη ομάδα εργαζομένων;
• Πως μπορεί να εκβιάζει (!) τις φτωχές εργαζόμενες το γραφείο του «εργατολόγου» με ονομαστικές επιστολές για … «αποστολή με ταχυδρομική επιταγή (!) του ποσού των χιλίων ευρώ»;